Ik doe opnieuw een oproep om te demonstreren.
En aan wie tegen mij zal zeggen: “Organiseer zelf een demonstratie, dan zal ik deelnemen”, wil ik het volgende duidelijk maken:
ik ben een zwangere vrouw die onlangs in Krommenie is komen wonen, en ik ben diep geschokt door wat hier dagelijks gebeurt.
Om die reden ben ik momenteel niet in staat dit zelf te organiseren.
Daarom doe ik een dringende oproep om dit voorstel serieus te nemen. Er moet een grootschalige demonstratie worden georganiseerd door de inwoners van Krommenie en Assendelft.
De eis zal niet zijn, zoals eerder werd voorgesteld, om het aantal vluchten te verminderen of om zogenaamd schonere en stillere vliegtuigen, want dit zijn loze beloften.
De enige eis is een wijziging van de verdeling van de vliegroutes, zodat het vliegverkeer niet langer over onze woongebieden plaatsvindt. Dit is mogelijk — ja, het is mogelijk — en het kan worden uitgevoerd.
Wij hebben geen andere uitweg. De overheid en de politiek tonen geen werkelijke betrokkenheid bij onze situatie. Alleen door gezamenlijke en aanhoudende maatschappelijke druk kunnen wij verandering afdwingen.
Ik kan mij niet voorstellen dat de lente aanbreekt terwijl ik niet eens een raam durf te openen of in mijn tuin kan zitten. Dit is een onleefbare situatie en een ernstige aantasting van onze fundamentele rechten.
De bewoners hebben meer dan genoeg gedragen. Het is onaanvaardbaar dat de last van deze luchthaven structureel wordt afgewenteld op twee kleine dorpen, in een land dat zich beroept op milieubescherming en mensenrechten!